Son Yazılar

Kimi yağmur suyu içer / Kimi şampanya, / kimi hemcinsini yer / kimi fasarya. 
Jack London

Şaka mı bu acaba diyorum, yaşadığımız zaman dilimi, her şeyin birbirine girdiği ve saçma sapan bir şeye dönüştüğü bir durumu yaşıyoruz cümleten...
Fasarya sözcüğünü, biliyoruz tabi ki argo bir sözcük. Lise çağlarında çok kullanırdık. Herşeye tepeden bakan bir uçarılıktı bizimkisi, kimseyi çok takmayan, ayağı çok yere basmayan bir havailikti... Sonra her girdiğimiz bir yaştan sonra azar azar gitti bizden, bu bedenden.

Uçurumun kenarındayım Hızır

Civan hazır Divan hazır Ferman hazır...

           Ayların en güzeli, Mayıs ayı; Doğanın, bereketle kucaklaştığı, insanların üzerine akan müthiş güzel bir Doğa enerjisi...

       Dört mevsimin, en güzel mevsiminin, en güzel ayıdır Mayıs ayı, herşey uyanır, çiçek, böcek, ağaç herşey...

İran başardı, yurdunu savunma nasıl olurmuş gösterdi tüm dünyaya... Dünya karışık, karışık dünyanın bize yansıması, daha da karışık.

       Soframıza, cebimizdeki paraya, sokaktaki ruh halimize, hayata bakışımıza kadar yansıdı.

       Dünya sanki kabuk değiştiriyor, dünya sanki bukalemun gibi kılıktan kılığa giriyor. Biz de o dünyanın içinde savrulup duruyoruz. Yaaaa sabır çekerek!

Bizim dönemin kentli çocuklarının en büyük keyif aldığı şeylerden biri sinema idi. İlginç çok güzel yerleşmiş bir sinema kültürü vardı çocukluğumuzda. Kış mevsimi haftada neredeyse bir akşam sinema günümüz vardı. Yaz geceleri ise zaten yeni hiç bir filmi kaçırmazdık.

                   Sinemayla komşu idik çünkü, evimize iki adım ötede yazlık Murat sineması vardı. Sinemayı o kadar çok seviyorduk ki; Dünyaya açılan penceremiz olmuştu bizim.